Op 15 augustus 2026, vijf jaar nadat de taliban in Afghanistan de macht grepen, vertelt correspondent Wilma van der Maten hoe Afghaanse buren kort in haar flatgebouw in de Pakistaanse stad Islamabad woonden en daarna verdwenen. Een voormalige buurvrouw neemt nu contact op met een dringende smeekbede: “Mijn vader gaat dood. Jij moet ons helpen.”
De correspondent beschrijft het gevoel van verlatenheid onder Afghanen in ballingschap, verwoord in de kop van het artikel: “Het voelt alsof ons lot niemand iets kan schelen.” Het verhaal illustreert de precaire situatie van Afghaanse vluchtelingen die na de machtsgreep van augustus 2021 vluchtten en nu in onzekerheid leven, ver van huis.
Van der Matens verslag, gepubliceerd door meerdere Nederlandse regionale kranten, laat zowel de omvang van de ontheemding zien als de individuele menselijke kosten van de terugkeer van de taliban aan de macht. De wanhopige oproep van de oud-buurvrouw onderstreept de blijvende kwetsbaarheid van degenen die in buurland Pakistan hoopten op veiligheid.
