Op 28 oktober 2026 plaatste het Kinderrechtencollectief een speen, kinderschoenen en een knuffelkat op pilaren voor het Tweede Kamergebouw. Daarmee vraagt de organisatie aandacht voor mishandelde en verwaarloosde kinderen die in de kinderbescherming te weinig aan het woord komen.
Volgens het collectief bestaat er een blinde vlek in de kinderbescherming: hulpverleners praten wel óver kinderen die opgroeien in onveiligheid, maar te weinig mét hen. Marc Dullaert, voormalig kinderombudsman en voorzitter van het Kinderrechtencollectief, zegt dat kinderen die te maken hebben met geweld en onveiligheid onvoldoende worden gehoord.
De voorwerpen op de pilaren staan symbool voor de verhalen van drie mishandelde en verwaarloosde kinderen. Een van hen is Mike (14), die stiekem om hulp belde, maar tevergeefs.
Dullaert noemde ook de zaak van Milan, wiens gescheiden moeder met een depressie en een drankprobleem hem aan zijn haren door de woonkamer sleept. Het mishandelde kind wil het liefst bij zijn vader wonen, maar dat gebeurt niet.
