Jelle Jonker begon de succesvolle keten Kilo Kilo: ‘Vintage kleding als standaard, hoe crazy zou dat zijn?’

Ondernemer Jelle Jonker.Bron Foto Viktor AdriaansensJelle Jonker (38) is het gezicht van Kilo Kilo, een keten van winkels in tweedehandskleding. ‘Betaalbare kleren, maar dan zonder gedwongen arbeid en aanslag op het milieu.’redacteur BoekenGepubliceerd op 14 juni 2026, 11:31Leestijd 4 minJelle Jonker begon de succesvolle keten Kilo Kilo: ‘Vintage kleding als standaard, hoe crazy zou dat zijn?’Jelle Jonker (38) is het gezicht van Kilo Kilo, een keten van winkels in tweedehandskleding. ‘Betaalbare kleren, maar dan zonder gedwongen arbeid en aanslag op het milieu.’Ondernemer Jelle Jonker.Bron Foto Viktor Adriaansensredacteur BoekenGepubliceerd op 14 juni 2026, 11:31Leestijd 4 minWat was dáár nou aan de hand?

In 2021 was het een dooie boel in hartje Utrecht, net als overal elders tijdens de corona-epidemie. Maar voor de voormalige bibliotheek op de Oudegracht stonden mensen in de rij, keurig op anderhalve meter afstand. Jonge mensen vooral.Ze kwamen voor de nieuwe pop-upwinkel Kilo Kilo.

Bij de entree kregen alle klanten een winkelmandje, waarmee ze langs de vele tientallen rekken met tweedehandskleding slenterden. Passen kon in provisorische pashokjes, afrekenen ging op gewicht. Het was een gebeurtenis, zeker in de lange, saaie covid-tijd. Eindelijk iets te doen.“Het was allemaal houtje-touwtje”, zo herinnert Jelle Jonker (38) zich.

Maar dat telde op bij de charme; het concept was vanaf het begin populair. Inmiddels zijn Jonker en zijn compagnon Mustafa Waseq de eigenaars van een heuse Kilo Kilo-keten, met winkels in negen grote steden.Jonker studeerde graphic design aan de Utrechtse kunstacademie.

Hoe kwam hij in de tweedehandskledinghandel terecht? Dat lag niet meteen voor de hand, vertelt hij, want als jongetje vond hij gebruikte kleren vies. Met zijn moeder bezocht hij een vintage boetiek, waar zij een mooie jas vond. “Ik was nog een hummeltje en maakte echt stampij.

Dat wordt me nog weleens nagedragen.” Zijn moeder kocht de jas toch.Skaters houden van kringloopAls puber en jongvolwassene kreeg Jonker belangstelling voor kringloopbedrijven. Dankzij zijn hobby: hij en Waseq zijn fanatieke skaters. “Als we op skatetrip gaan naar een stad, dan vragen we altijd: waar is hier de kringloopwinkel?

Dat is een goeie plek als het regent.” Daarom profileert Kilo Kilo zich nadrukkelijk ook als community voor creatievelingen én skaters. Van een deel van de opbrengst worden skatebanen in armere landen gesponsord.“De kringloopwinkel is een van de inspirerendste plekken die er zijn”, legt Jonker uit. “Want alles wat je ziet heeft een verhaal, het komt ergens vandaan, je kunt het ergens voor inzetten, het een ander kleurtje geven of ergens aan vast plakken.

Ik had vroeger een ontwerpbureau en heb een gigantisch associatief vermogen. Dat wordt in de kringloop altijd geprikkeld.”Quote van Jelle Jonker - Kilo Kilo.‘Als je er geen energie in steekt dan ga je het ook niet vinden’Met een beetje mazzel vinden skaters geschikte outfits tussen de tweedehandskleren. “Als je een truc wilt doen, dan is het chill om baggy trousers (een wijde broek) te dragen.

Die valt mooi, je hebt meer massa, het ziet er vet uit. Veel beter dan wanneer je stakerige benen ziet in strakke jeans. Ik pikte vroeger grote broeken van mijn vader en gebruikte een veter als riem, want als je daarop valt doet het niet zo’n pijn.”Dieet zonder fast-fashionHet idee voor hun bedrijf ontstond in de sportschool.

Daar moesten Jonker en Waseq dagelijks revalideren na een skate-ongeluk (Jonker) en een aanrijding met een brommer (Waseq). Op de loopband en crosstrainer hielden ze adem over om te brainstormen.“We hadden allebei zin om te ondernemen. En het duurzame karakter van vintage vonden we supervet.

Betaalbare kleren, maar dan zonder gedwongen arbeid en aanslag op het milieu. Voor mensen die een dieet zonder fast fashion willen.”“Ons uitgangspunt was een soort straatcultuur, een carnavaleske festivalervaring creëren waarbinnen je vintage kleding kan kopen op basis van gewicht.

Daarin combineerden we van alles wat ons bewoog, duurzaamheid, skaten, kunst. We voelden dat daar energie in zat, dat we daarmee een groep mensen konden bewegen.”De eerste kilosales vonden plaats als randprogrammering bij Het Utrechts Filmcafé. Corona was inmiddels uitgebroken, dus bedachten Jonker en zijn vrienden een anderhalvemeterscheidsrechter, die vanaf een hoge badmeestersstoel zat te fluiten.

Op het filmscherm vertoonden skaters hun kunsten. Het werd een succes, de tickets en de kleren vlogen de provisorische winkel uit. Daarna volgden veel meer events.Vintage jagen“We hebben een supergrappig concept”, zegt Jonker, “want je hebt interactie met je product, je bent echt vintage aan het jagen.

Als je er geen energie in steekt dan ga je het ook niet vinden, zeg maar. Dus daarmee wordt het echt een uitje of een belevenis.”Jonker wil, met het oog op de concurrentie, niet zeggen waar de kleren precies vandaan komen. Zo op het oog verschilt het aanbod niet van dat van de gemiddelde kringloopwinkel, maar volgens Jonker zit er weinig tweedehands-fast-fashion tussen: “Alles is grofweg 20-plus jaar oud.

We werken met door ons getrainde sorteerbedrijven en individuele vintage scouts.” Omdat ze de kledingstukken per kilo verkopen, en dus niet individueel hoeven te prijzen, wat weer manuren scheelt, kan de prijs laag blijven.Inmiddels hebben Waseq en hij 150 werknemers in dienst; een serieus bedrijf dus, maar nog steeds een beetje houtje-touwtje.

Jonker en zijn collega’s staan nog altijd open voor spontane collabs (samenwerkingen) die passen bij hun merk. In Utrecht beginnen ze binnenkort weer met een filmproject, Cine Kilo genoemd.Quote van Jelle Jonker - Kilo Kilo.‘We willen iedereen kennis laten maken met gebruikte kleding als alternatief voor fast fashion’En op het populaire muziekfestival Best Kept Secret verzorgden ze drie dagen lang een 18-uurs-programmering, met kiloverkoop, dj’s, skateshow, een enorm decor, dans en choreografie.

Of, in Jonkers woorden, “gewoon dikke party. Het vette vind ik dat ons merk echt geleefd kan worden. Sta je bij ons tijdens een festival, sta je te dansen, voel je je op je best? Scoor dan ook je nieuwe favoriete outfit.”Hun winkels zitten tegenwoordig op peperdure A-locaties: de Vismarkt in Groningen, de Passage in Den Haag, de Kalverstraat in Amsterdam, Achter Clarenburg in Utrecht. “Omdat we echt een statement willen maken”, zegt Jonker.

Zijn droom is een winkelstraat vol kringloopzaken: vintage pakken, tweedehands bruidsjurken. “We willen iedereen kennis laten maken met gebruikte kleding als alternatief voor fast fashion. Vintage als standaard, hoe crazy zou dat zijn?”Lees ookGeselecteerd door de redactie