Het Groninger Museum kiest voor een experimenteler en internationaler expositiebeleid, waarin kunst die de betekenis van de dingen onderzoekt tegenwicht biedt aan het postmoderne museumontwerp van Alessandro Mendini.
Het museumgebouw van Mendini (1931-2019) kenmerkt zich door een glimmende en kleurige buitenkant en een postmodern idioom dat de oppervlakte van de dingen centraal stelt. Kleur is in bijna het hele museum aanwezig en bezoekers gaan van het ene kijkavontuur naar het andere.
Met de nieuwe expositielijn krijgt die nadruk tegenwicht van kunst die de inhoudelijke en filosofische betekenis van de dingen onderzoekt. Dat tegenwicht voor het verhaal van Mendini wordt zowel vrouwelijk als inhoudelijk genoemd.
Het museum omschrijft de nieuwe koers als experimenteler en internationaler dan de eerdere programmering, met meer ruimte voor inhoudelijk gedreven en internationaal georiënteerde tentoonstellingen.
